شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 26683

خط تقطیع

خط وزنی

خط عروضی

خط هجایی

طّی یِ بات - دَست اف شان - می خا هَم - بی یا بان - سا یِ بان

طّ یب بات - دَست اف شان - می خا هَم - بی یا بان - سا یه بان

طّی یِ بات - دَس تَف شان - می خا هَم - بِ یا بان - سا یِ بان

طّ یب بات - دَست اَف شان - می خوا هَم - بی یابان - سا یِ بان

ز چشمم لعل رمانی چو می‌خندند می‌بارند/ ز رویم راز پنهانی چو می‌بینند می‌خوانند

 به شوق چشمه نوشت چه قطره‌ها که فشاندم/ ز لعل باده فروشت چه عشوه‌ها که خریدم

 چه ملامت بود آن را که چنین باده خورد/ این چه عیب است بدین بی‌خردی وین چه خطاست

 تو پیک خلوت رازی و دیده بر سر راهت/ به مردمی نه به فرمان چنان بران که تو دانی

همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی / به پیام آشنایان بنوازد آشنا را

حافظ مرید جام می است ای صبا برو / وز بنده بندگی برسان شیخ جام را

ترسم این قوم که بر دُردکشان می‌خندند / در سرِ کارِ خرابات کنند ایمان را

رونق عهد شباب است دگر بستان را / می‌رسد مژده گل بلبل خوش‌الحان را