شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 12687

تنبیه: آگاه کردن

اقرار: زیر لب سخن گفتن

مستمع: شنونده

جهالت: نادانی

الهی نام تو ما را جواز، مهر تو ما را جهاز، شناخت تو ما را امان، لطف تو ما را عیان.

الهی ضعیفان را پناهی، قاصدان را بر سر راهی، مؤمنان را گواهی، چه عزیز است آن کس که تو خواهی.

الهی رنج جهان اگرچه دراز و طولانی است، با بد و نیک بی‌گمان به سرآید.

الهی تو غنی و ما فقیر و بر عیب‌های ما مگیر که تو قوی و ما حقیر.

نه هر چه جانورند آدمیتی دارند / بس آدمی که در این ملک نقش دیوارند

ولی اهل صورت کجا پی برند؟ / که ارباب معنی به ملکی درند

در پیش آدم گر ملک سجده کند نبود عجب / کز بهر خاکی چرخ را سقّا و چاکر ساختی

 تا آدمی است آدمی و تا ملک ملک / بسته است چشم هر دو از آن جان و دلبری

شهرها از سپاه من ویران / تو چه باشی شکسته دیواری

چو برشکست صبا زلف عنبرافشانش / به هر شکسته که پیوست تازه شد جانش

تو عهد شکسته‌ای و ما را / پیمان محبّت استوار است

چون من شکسته‌ای را از پیش خود چه رانی / کم غایت توقّع بوس است یا کناری