شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19197

نهاد

مفعول

متمّم

مسند

 یک

 دو

سه

چهار

فتنة صد انجمن، آشوب صد هنگامه‌ایم                          گر به ظاهر چون شراب کهنه خاموشیم‌ ما

گر به ظاهر چشم ما خشک است چون جام تهی               گریة مستانة ما همچو مینا در گلوست

بستن لب بر در روزی کند کار کلید                                 کوزه از خُم پر شراب ناب می آید برون   

داغ پنهانم نمی بینند و مهر سر به مهر                          آن په بر اجزای ظاهر دیده اند آن گفته اند

تو گویی اشیا گنجینه‌هایی از رازهای شگفت خلقت هستند، اما تو تا به حال درنمی‌یافته‌ای.

تا با خاک انس نگیری، راهی به مراتب قرب نداری.

معلم پای تخته رسید؛ گچ را گرفت؛ برگشت و گفت: «خرگوشی می‌کشم تا بکشید.»

از آن، دو دست جامۀ نیکو ساختیم و روز سیوم به مجلس وزیر شدیم.