شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 20917

دانه باشی مرغکانت برچنند/ غنچه باشی کودکانت برکنند

برگ بی برگی بود ما را نوال/ مرگ بی مرگی بود ما را حلال

ما برون را ننگریم و قال را/ ما درون را بنگریم و حال را

تو را صبا و مرا آب دیده شد غماز/ وگرنه عاشق و معشوق راز دارانند

تلخ را چه سود اگر آب خوش در جوار است و خار را چه حاصل از آن که بوی گل در کنار است؟

مست باش و مخروش، گرم باش و مجوش، شکسته باش و خاموش.

الهی اگر کاسنی تلخ است، از بوستان است و اگر عبدالله مجرم است، از دوستان است.

الهی این چه داغی‌ست که سوختن مرهم اوست و این چه باغی‌ست که افروختن شبنم اوست.