شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20949

یک

دو

سه

چهار

هفت

شش

پنج

چهار

گر به سر من آن پری از سر ناز بگذرد / بر سر راهش افکنم پیرهن دریده را

هر که را امروز ساقی می‌کشد پای حساب / ایمنی از هول فردای حسابش می‌دهند

ز قامت تو چنان پایمال شد طوبی / که تا به روز قیامت کمر نمی‌بندد

گیرد سپهر چشمه‌ی خورشید را به گل / گر بامداد پرده نپوشی به روی خویش

سبزی دمید و خشک شد و گل شکفت و ریخت             بلبل ضرورت است که نوبت دهد به زاغ

به یک خزان مکن از حُسن خویش قطع امید                که گلستان تو را نوبهار بسیار است

باغی است تازه باغ عِذارش که بی‌گزاف                        صد فصل در میان خزان و بهار اوست

در بهار از من مرنج ای باغبان گاهی                            اگر یاد از بی برگی فصل خزان آرم تو را