شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 516

ای آن‌که به دهر، نام تو شاهرخ است/ پیوسته تو را به حضرت شاه، رخ است

جبرئیل از منتهای سدره آمین می‌کند/ چون دعای شاه عادل بایسنقر می‌کنم

پادشاه وقت غازان را اگر بینی بگو/ کای همه ایام تو میمون‌تر از روز ظفر

چون ملکشاه شد جهان‌آرای/ آن که بودش لقب جلال‌الدّین

خواجوی کرمانی

سعدی

مولوی

شاه نعمت‌الله ولی

تیمور گورکانی- نویسندگان- شاهرخ- تحفه الاحرار

امیرعلیشیر نوایی- نویسندگان- بایسنقرمیرزا- نفحات الانس

امیرعلیشیر نوایی- شاعران- بایسنقرمیرزا- تحفه الاحرار

تیمور گورکانی- شاعران- شاهرخ- نفحات الانس

در غزل توجه خاصی به سعدی و مولوی داشته است.

قصایدی نیز در سبک عراقی دارد.

لحن سخن او گزنده، طنزآمیز و سرشار از خیرخواهی و اصلاح‌طلبی است.

مثنوی جمشید و خورشید او به شیوۀ داستان‌های نظامی سروده شده است.

مرا بار غم بر دل ریش نیست/ که دنیا همین ساعتی بیش نیست

کسی گوی دولت به دنیا برد/ که با خود نصیبی به عقبی برد

دل اندر دلارام دنیا مبند/ که ننشست با کس که دل بر نکند

جهان ای پسر ملک جاوید نیست/ ز دنیا وفاداری امّید نیست