شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن

آرایه‌ی ادبی کدام بیت، نادرست است؟

بیکمالیهای انسان از سخن پیدا شود/ پسته‌ی بیمغز چون لب وا کند رسوا شود: تشخیص

دوش آگهی ز یار سفرکرده داد باد/ من نیز دل به باد دهم، هر چه باد باد: جناس تام

خون شد دلم به یاد تو هر گه که در چمن/ بند قبای غنچه گل میگشاد باد: جناس ناقص

نرگس مست نوازشگر مردمدارش/خون عاشق به قدح گر بخورد، نوشش باد: تلمیح

بیت کدام گزینه با مضمون بخش زیر از گلستان سعدی، مطابقت معنایی دارد؟

«پارسازاده‌ای را نعمت بیکران به دست افتاد؛ فسق و فجور آغاز کرد. باری به نصیحتش گفتم: ای فرزند، دخل، آب روان است و عیش، آسیاب گردان.»

یکی زهره خرج کردن نداشت / زرش بود و یارای خوردن نداشت

بخیل توانگر به دینار و سیم / طلسمی است بالای گنجی مقیم

بر آن کدخدا زار باید گریست / که دخلش بود نوزده خرج بیست

زود باشد که خیره‌سر بینی / به دو پای اوفتاده اندر بند

کدام گزینه با بیت «بیا تا همه دست نیکی بریم / جهانِ جهان را به بد نسپریم» ارتباط معنایی بیش‌تری دارد؟

چشمم همی پرد مگر آن یار می‌رسد / دل می‌جهد نشانه که دلدار می‌رسد

ای شهسوار، شکل تو ما را خراب کرد / یک مردمی بکن که از این سو گذر مکن

خون دلم مخور که غمان تو می‌خورم / رحمی بکن که زخم سنان تو می‌خورم

ای که دستت می‌رسد کاری بکن / پیش از آن کز تو نیاید هیچ کار

در تحلیل نثر زیر هر دو مورد کدام گزینه درست است؟

«آورده‌اند که روزی شیخ در نیشابور برنشسته می‌رفت. به در کلیسایی رسید. اتفاق را روز یکشنبه بود و ترسایان جمله در کلیسا جمع شده بودند.

جمله با شیخ گفتند: می‌باید که ایشان را ببینیم. شیخ پای از رکاب بگردانید. چون شیخ دررفت، ترسایان پیش شیخ آمدند و خدمت کردند و همه به حرمت پیش شیخ بایستادند و حالت‌ها برفت ... یکی گفت: اگر شیخ اشارت کردی همه زُنّارها بازکردندی. شیخ گفت: ما ایشان را زنّار برنبسته بودیم تا بازگشاییم.» (زُنّار: رشته‌ای که مسیحیان به وسیلهآن صلیب را به گردن آویزند)

الف) اضافه‌ی تشبیهی در متن دیده می‌شود.

ب) به‌کارگیری «دررفتن» در معنای «داخل شدن»

پ) درون مایه‌ی نثر، دینی و تاریخی است.

ت) حذف فعل به قرینه در متن وجود دارد.

الف، ب

پ، ت

ب، پ

الف، ت

مفهوم کدام بیت با بیت زیر، یکسان است؟

«قطرهٔ آبی که دارد در نظر گوهر شدن / از کنار ابر تا دریا تنزُل بایدش»

از مردم کم ظرف نیاید سفر بحر / پیداست حبابی چه نفس داشته باشد

شده است موج به بحر از شکستگی غالب / شکسته باش چو خواهی تو را ظفر بخشند