شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 12706

آن‌‌که به پرسش آمد و فاتحه خواند و می‌‌رود / گو نفسی که روح را می‌‌کنم از پی‌‌اش روان

يغمای عقل و دین را بیرون خرام سرمست / در سر کلاه بشکن، در بر قبا بگردان

آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند / بر جای بدکاری چو من، یکدم نکوکاری کند

زاهد خلوت‌‌نشین دوش به میخانه شد / از سر پیمان گذشت بر سر پیمانه شد

چشم دل باز کن که جان بینی / آن‌چه نادیدنی است آن بینی

دانه پنهان کن به کلّی دام شو / غنچه پنهان کن گیاه بام شو

ز دست دیده و دل هر دو فریاد / که هرچه دیده بیند دل کند یاد

بت خود را بشکن خوار و ذلیل / نامور شو به فتوّت چو خلیل

شاهدان گر دلبری زین سان کنند                                زاهدان را رخنه در ایمان کنند

دلا دیدی که آن فرزانه فرزند                                  چه دید اندر خم این طاق رنگین

لطف خدا بیش‌تر از جرم ماست                              نکته سر بسته چه دانی خموش 

گنج در آستین و کیسه تهی                                        جام گیتی‌نما و خاک رهیم

مفعول مفاعلن فعولن

مفعول مفاعلن مفاعیلن

مفعول مفاعلن مفعول مفاعلن

مفعول مفاعلن مفاعلن