شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19234

ای که اندر شکست ما کوشی / آشتی کن، چو جام ما نوشی

به کام خویش جامى مى نخوردم / که جام زهرش اندر پى نخوردم

مجنون ز جام طلعت لیلی چو مست شد / فارغ ز مادر و پدر و سیم و زر فتاد

چون پیاپی کرد و بر من ریخت زان سان جام چند /      آن می چون زر سرخم برد اندر کان خویش

چون میان بوستان از دوستان رفتی سخن / گاه گاهی نام خواجو بر زبان می‌آمدت

یک ساعتم از آن لب میگون شکیب نیست / سرمست را شکیب کجا باشد از شراب

راه دریا گیر اگر لؤلؤی عمّانت هواست / دست دربان بوس اگر تشریف سلطان بایدت

آیدم زلف تو در خواب و پریشانم از این / که بود شور و بلا دیدنِ ثعبان در خواب

هر که او حرص را امام کند / خواب و خور جملگی حرام کند

حرص، نقشیست هیچش اندر زیر / نکند هیچ، هیچ کس را سیر

هر که را جامه ز عشقی چاک شد / او ز حرص و عیب کلی پاک شد

هر که را دیو حرص، مهمان برد / تو حقیقت شنو که گرسنه مرد

در مشرب رندان به نسب نیست بزرگی / در بزم، سر آن است که دستار ندارد

میان عیب و هنر پیش دوستان کریم / تفاوتی نکند چون نظر به عین رضاست

در چشم پاک بین نبود رسم امتیاز / در آفتاب سایه شاه و گدا یکی است

نیست میزان تفاوت در میان عارفان / اعتبار عنبر و کف در دل جیحون یکی است

تو بدین صورت پرورده چو جانی ای دوست / تو بدین وصف خوش‌آگنده چو کانی به گهر

ای حیرت صفات تو بند زبان ما / انگشت حیرت است زبان در دهان ما

چو وصفی بشنوی ز اوصاف ذاتش / در آن یک وصف جامع دان صفاتش

بدین صفت که تویی دل چه جای خدمت توست / فراتر آی که ره در میان جان داری