شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 2264

زین‌العابدین مراغه‌ای

ناصرالدین شاه

علّامه دهخدا

ملک‌الشّعرای بهار

اندوه را ببینی / با سایه درازش / که پا همپای غروب / لغزان لغزان / به خانه درآید (نو و جدید بودن صور خیال)

یک لحظه می توانستم ای کاش/ بر شانه های خود بنشانم/ این خلق بی شمار را / گرد حباب خاک بگردانم / تا با دو چشم خویش ببینند / که خورشیدشان کجاست... (انعکاس مفاهیم اجتماعی)

در من چنان بتاب که آب روان شوم / تا ناگهان تو دست بلورین خویش را / در جست‌وجوی پاره سنگی به شکل دل / از آستین برآری و در سینه‌ام کنی (زمینی بودن معشوق)

برف خیال تو / در دست‌های دوستی من / بیش از دمی نماند / ای روح برف‌پوش زمستان / پنداشتم که پیک بهاری / پیراهنت به پاکی صبح شکوفه‌هاست (سرایش شعر در قالب سپید)

تا مگر به دست آرم دامن وصالش را              می‌دوم به پای سر در قفای آزادی

داغ است دل لاله و نیلی است بر سرو        کز باغ جهان لاله‌عذاران همه رفتند

آستین چو از چشم بر گرفتم               سیل خون به دامان روانه کردم

از چه روی چون ارغنون ننالم           از جفایت ای چرخ دون ننالم