شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 9934

مژگان تو خنجر به رخ ماه کشیده / ابروت زده بر رخ خورشید کمان را (تشخیص - تناسب)

چه زشت و چه زیبا همه نقش قلم اوست / نی نی نکند زشت نگارندۀ زیبا (مجاز - پارادوکس)

آب رخ گل بریخت لالۀ رخسار او / خرمن بلبل بسوخت زمزمۀ زار من (تشبیه - ایهام)

لب ببستم ز سخن ای گل خندان که مباد / مردمان بوی تو یابند ز رنگ سخنم (حس آمیزی - استعاره)

مضامین طنزآمیز در این دوره کاهش چشمگیری داشت.

شعر این دوره در درون‌مایه «آزادی» با شعر دوره بیداری مشترک است.

طرح مضامین دینی در شعر این دوره، مانع از پرداختن به مظاهر فرهنگ غربی می‌شود.

سرآغاز جریان شعر انقلاب را باید در دهه 60 و دوران دفاع مقدس دانست.

می کند اشک ندامت پاک دل را از گناه/ نیست از دوزخ غمی تا دیدۀ پر نم بجاست

عیش شیرین را بود در چاشنی صد چشم شور/ برگ، صائب بیشتر از یار می‌ماند مرا

شعر اگر اعجاز باشد، بی‌بلند و پست نیست/ در ید بیضا همه انگشت‌ها یکدست نیست

علاج درد مشتاقان طبیب عام نشناسد/ مگر لیلی کند درمان غم مجنون شیدا را