شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 20976

من چشم از او چگونه توانم نگاه داشت/ کاول نظر به دیدن او دیدهور شدم

دی در گذار بود و نظر سوی ما نکرد/ بیچاره دل که هیچ ندید از گذار عمر

دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم/ باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی

هر که عیب دگران پیش تو آورد و شمرد/ بیگمان عیب تو پیش دگران خواهد برد

گفت خاموش که در پسی مردن به که حاجت پیش کسی بردن. (ناکامی)

طریقتی است که تا اشتها غالب نشود نخورند و هنوز اشتها باقی بود که دست از طعام بدارند. (نفی شکم‌پرستی)

رنجوری را گفتند دلت چه خواهد؟ گفت: آن که دلم چیزی نخواهد. (وارستگی)

ظاهر حالش به نعمت دنیا آراسته و خسّت نفس در وی متمکّن. (خشک‌دستی)

تشبیه، کنایه، تشخیص

تلمیح، تضاد، جناس

تشخیص، تناسب، حس آمیزی

تشبیه، کنایه، تلمیح

زبان شعر، ساده و جمله‌ها کوتاه و واژگان غیر فارسی در آن کم است.

در ابیات سوم و چهارم؛ آرایة «تضاد» دیده می‌شود.

در بیت اول، آرایة تشبیه وجود دارد اما واژه‌های «چو» ادات تشبیه نیستند.

قالب شعر، غزل است.