شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16000

چه سست مهر طبیبی که درد خواجو را / دوا تواند و زان ناتوان نیندیشد

هر که خاطر به کسی داد چه بیمش ز خطر / کان (که آن) که رفت از پی خاطر ز خطر نندیشد

دامن گردون پر از خون جگر بینم به صبح / بسکه در مهر تو اشک از چشم اختر می‌چکد

ساربان خیمه برون می‌زد و اینم عجب است / که قیامت نشد آن روز که محمل می‌شد

روز و شب در صحن میدان ثناش / بر کمیت خامه جولان می‌زنم                             ثنا

مورم و گر لطف او باشد رفیق / تاخت بر ملک سلیمان می‌زنم                                من

آه از دمی که تنها با داغ او چو لاله / در خون نشسته باشم چون باد رفته باشد         او

خونش به تیغ حسرت یا رب حلال بادا / صیدی که از کمندت آزاد رفته باشد            تیغ

یکی را به عزت نشاند به تخت           یکی را به خواری کند پاره‌ رخت

یکی را دهد وصل و سازد بلند            یکی را ز هجران در آرد به بند

یکی را به رویی کند دردمند             یکی را به مویی کند پای‌بند

یکی را می‌برد بر عرش اعظم              یکی را می‌کشاند تا جهنم