شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 12540

تیموریان تقریباً از نیمه اول قرن نهم تا اواخر قرن دهم در ایران حکومت کردند.

برخلاف گسترش هنرهایی چون مینیاتور، معماری و تذهیب، تاریخ‌نویسی ادامه نیافت.

معروف‌ترین شاعر این قرن، مثنوی‌هایی به پیروی از نظامی سرود که تحفه الاحرار یکی از آنهاست.

دولتشاه سمرقندی از نویسندگان این قرن است که در تذکرۀ دولتشاه، شرح احوال بیش از صد تن از مورّخان ایرانی را نوشته است.

مکاتیب: این اثر که شامل مباحث عرفانی است، مولانا گفته و شاگردان نوشته اند.

المعجم فی معاییر اشعار العجم: از نخستین و مهم ترین آثار در علم عروض، قافیه، بدیع و نقد شعر به شمار می رود. نثر نجم الدین رازی، نویسنده این اثر، در مقدمه، مصنوع و در اصل کتاب، ساده و عالمانه است.

تاریخ گزیده: این کتاب تاریخ پیامبران، خلفای چهارگانه، خلفای بنی عباس و تاریخ ایران را تا سال 730 ه_ . ق. دربر می گیرد.

نفحات الانس: نام یکی از مثنوی های جامی است که در سرودن آن، شیوۀ نظامی را به‌کار برد.

چهار

سه

دو

یک

شاه نعمت الله ولی؛ از شاعران قرن نهم است که در تصوف و طریقت مقامی بلند داشته و سرسلسلة صوفیان نعمت‌اللهی به شمار می‌رود. دیوان شعرش مضامین عاشقانه دارد.

بایسنقر میرزا پسر شاهرخ نیز هنرمند و هنردوست بود و در زمان او هنرمندان، قرآن کریم و مثنوی معنوی را به خط خوش نگاشتند.

جامی، معروف ترین شاعر قرن نهم، کتاب نفحات الانس خود را به شیوۀ منطق الطیر عطار نوشته است.

کتاب های تحقیقی این دوره عمدتاً سطحی و ادبیات نیز تقلیدی و فاقد نوآوری بود.