شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 16016

عُم ری ست تا/ مَن دَر طَ لَب/ هَر رو ز گا/ می می زَ نَم

عُم ری ست/ تا مَن دَر طَ لَب/ هَر رو ز/ گا می می/ زَ نَم

عُم ری ست تا/ مَن دَر طَ/ لَب هَر رو/ ز گا می می زَ نَم

عُم ری ست / تا مَن دَر طَ/ لب هَر رو ز/ گا می می زَ نَم

ما ز بالاییم و بالا می‌رویم

ز نیرو بود مرد را راستی

خدایا به خواری مران از دَرم

توانا بود هر که دانا بود

من از بازوی خود دارم بسی شکر

دست ما کوتاه و خرما بر نخیل

همچو صبحم یک نفس باقی است با دیدار تو

ابر آزاری برآمد باد نوروزی وزید

همچو نی می‌نالم از سودای دل: هم چُ نِی می/ نا لَ مز سو/ دا یِ دل

نداری غیر از این عیبی که می‌دانی که زیبایی: نَ دا ری غِی/ رَ زین عِی بی/ کِ می دا نی/ کِ زی با یی

در پیش بی‌دردان چرا فریاد بی‌حاصل کنم: در پی شِ بی/ در دان چِ را/ فر یا دِ بی/ حا صل کُ نم

در چمن پروانه‌ای آمد، ولی نَنشسته رفت: در چَ من پر وا / نِ ای آ مد وَ / لی نَن شَس / تِ رفت

ﮔﻔﺘﻲ، ﻫﺸﺖ

ﻫﻢ اﻳﺜﺎ، ﺷﺶ

ﻛﻪ از ﺟﻮ، ﻫﺸﺖ

ﺑﺎ ﻟﻄﻒ، ﺷش