شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 12701

کارم چو زلف یار پریشان و درهم است/ پشتم بسان ابروی دلدار پُرخم است

نگفتمت که به یغما رود دلت سعدی/ چو دل به عشق دهی دلبران یغما را

جمال ماه‌پیکر بر بلندی/ بدان ماند که ماه آسمان است

کیست آن لعبت خندان که پری‌وار برفت/ که قرار از دل دیوانه به یک بار برفت

چگونه باز کنم بال در هوای وصال / که ریخت مرغ دلم پر در آشیان فراق

من که ره بردم به گنج حسن بی‌پایان دوست /  صد گدای هم‌چو خود را بعد ازین قارون کنم

عشق من بر گل رخسار تو امروزی نیست /  دیرسالی است که من بلبل این بستانم

ناوک چشم تو در هر گوشه‌ای / هم‌چو من افتاده دارد صد قتیل