شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 12142

مکن آزار هیچ نفس طلب / که نیرزد جهان به آزاری

به آزار فرمان مده بر رهی / که باشد که افتد به فرماندهی (رهی: غلام)

دنیا نیرزد آن‌که پریشان کنی دلی / گر مقبلی به گوش مکن قول مدبران (مدبر: عاصی)

 به جان زنده‌دلان سعدیا که ملک وجود / نیرزد آنکه وجودی ز خود بیازارند

بازآی و دل تنگ مرا مونس جان باش / وین سوخته را محرم اصرار نهان باش

در باغ، وقت صبح چنین گفت گل به خوار / کز خویش، هیچ نایدت ای زشت‌روی عار

حافظ از چشمه‌ی حکمت به کف آور جامی / بو که از لوح دلت نقش جحالت برود

ز رهم میفکن ای شیخ به دانه‌های تسبیح / که چو مرغ زیرک افتد نفتد به هیچ دامی

یک جمع نکوشیده رسیدند به مقصد / یک قوم دویدند و به مقصد نرسیدند

تو را چگونه توان یافت؟ در تو خود که رسد؟ / که هر نفس به دگر منزل و دگر جایی

به منزل چون رسد سرگشته‌ای کز نارسایی‌ها / بیابان مرگ حیرت از غبار پیش و پس باشد

عاقبت روزی به منزل می‌رسد / آن چنان رهرو که می‌کوشد به جان

چهار تا   

پنج تا

شش تا

هفت تا