شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 6: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 2769

هر شبنمی در این ره صد بحر آتشین است / دردا که این معما شرح و بیان ندارد

گدای کوی تو از هشت خلد مستغنی است / اسیر عشق تو از هر دو عالم آزاد است

میان گریه می‌خندم که چون شمع اندرین مجلس / زبان آتشینم هست لیکن درنمی‌گیرد

روزگاری است که سودای بتان دین من است / غم این کار نشاط دل غمگین من است

سرمایه آگاهی گر آینه‌داری‌هاست/ در ما و تو چیزی نیست نزدیک‌تر از دوری

به پای خویشتن می‌پرورد چون سایه طوبی را/ لوای دولت فقر سرافراز مرا دیدی

زدیم در خم زلف گره‌گشای تو چنگ/ که مفلسیم و نداریم هیچ دستاویز

می‌شود روشن ز خاموشی چراغ عاشقان/ در هلاک خویش چون پروانه بی‌تابیم ما