شرکت در آزمون آنلاین پیام‌های آسمان هشتم - پیام‌های آسمان هشتم | آزمون شماره 4283

خلقت انسان ناقص، نشان‌دهنده‌ی نقص در خالق اوست.

انسان موجودی ضعیف و حاصل تصادف است.

شگفتی حاصل از دقّت در آفرینش، اجباری در دین است.

درک طبیعت، انسان هوشیار را دچار شگفتی می‌کند.

«قُل أَنزَلَهُ الَّذی یَعلَمُ السِّرَّ فی السّماواتِ والأرض»

«و قالوا ما لِهذا الرَّسولِ یأکُلُ الطَّعامَ وَ یَمشی فِی‌الأَسواقِ»

«أو یُلقی إلَیه کنزٌ أو تَکونُ لَه جَنَّةٌ یَأکُلُ منها»

«أو یُلقی إلَیه کنزٌ أو تَکونُ لَه جَنَّةٌ یَأکُلُ منها»

یکی را دیدم اندر جایگاهی / که می‌کاوید قبر پادشاهی
به دست از بارگاهش خاک می‌رفت / سرشک از دیده می‌بارید و می‌گفت
ندانم پادشه یا پاسبانی / همی‌بینم که مشتی استخوانی

خبر داري که سيّاحان افلاک / چرا گردند گرد مرکز خاک
در اين محرابگه معبودشان کيست / وزين آمد شدن مقصودشان چيست
چرا اين ثابت است آن منقلب نام / که گفت اين را بجنب آن را بيارام

چو روي پسر در پدر بود و قوم  / نهان خورد و پيدا به‌سر برد صوم
که داند چو در بند حق نيستي / اگر بي وضو در نماز ايستي
پس اين پير از ان طفل نادان ترست / که از بهر مردم به طاعت در است

چند گویي که بدانديش و حسود / عيب‌گويان من مسکينند
گه به خون ريختنم برخيزند / گه به بد خواستنم بنشينند
نيک باشي و بدت گويد خلق / به که بد باشي و نيکت بينند