شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 6558

برو،ای عهد مستوری درآ،ای دور بدنامی / که من دیوانه عشقم،سر و سامان نمی خواهم

بده توفیقم از عصیان قد من چون دو تا گردد / نگه دار از سیه رویی و بدنامی نگینم را 

چون شهره و نام نکو آمدحجاب راه او / در کوی بدنامی درآ،رندانه شو،رندانه شو

ای دل اندر عاشقی تو نام نیکو ترک کن / کابتدای عشق رسوایی و بدنامی است آن

و آن شب بومان بازآمدند و ذاغان را نیافتند، و او را که چندان رنج بر خود نهاده بود و در کمین نشسته هم ندیدند.

شب‌خیز و مولع زهد و پرهیز شبی در خدمت پدر رحمة الله علیه نشسته بودم و همه شب دیده بر هم نبسته و مسحف عزیز بر کنار گرفته و طایفه‌ای گرد ما خفته، پدر را گفتم از اینان یکی سر بر نمی‌دارد که دوگانه ای بگذارد.

ذکر جميل سعدی که در افواه عوام افتاده است و حديسش که چون شکر می‌خورند و رقعه اش  همچون کاغذ ذر می‌برند، بر کمال فضل و بلاقت او حمل نتوان کرد.

بلکه خداوند جهان به عين عنايت نظر کرده است و تحسين بليق فرموده و ارادت صادق نموده، لاجرم خواص و اوام به محبت او گرایيده‌اند.

گ_ر ب_سی ب_ینی عدد، گر اندکی                                                         آن یکی باشد درین ره در یکی است (وادی پنجم)

ه_فت دریا یک شمر این‌جا بود                                                هف_ت اخ_گر ی_ک ش_رر ای_ن‌جا بود (وادی چهارم)

گ_وید اص_لاً می‌ندانم چیز من                                                  وان ن_دان_م ه_م ن_دان_م ن_ی_ز م_ن (وادی ششم)

چون شود آن نور بر دل آشکار                                                نه خوش‌منشان و خیره خندان دانند (وادی سوم)