شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 7272

ای مهربان تر از برگ در یوسه های باران / بیداری ستاره در چشم جویباران (مضاف الیه)

آیینه نگاهت ، پیوند صبح و ساحل / لبخند گاه گاهت صبح ستاره باران (مسند) 

گفتی به روزگاران مهری نشسته گفتم : / بیرون نمی توان کرد حتی به روزگاران ( مفعول)

پیش از من و تو بسیار بودند و نقش بستند / دیر از  زندگی را زین گونه یاران(مسند)

در محفل خود راه مده همچو منی را ا/فسرده دل افسرده کند انجمنی را

هر چند نیز اینجا مرده ای است/ هفت دوزخ همچون یخ افسرده‌ای است

آب حیات آتش افسرده دامن است/مجنون عبث به دامن صحرا نمیرود

بیفتاد بر خالک و چون مرده گشت/ تو گفتی همی خونش افسرده گشت

عقل باید نور ده چون آفتاب                                                                           تا زند تیغی که نبود جز صواب

افسر عقل بایدت بر سر                                                                              از سر آز خون دل چه خوری

عقل باید که با صلابت عشق                                                                           نکند پنجۀ توانایی

در ره عقبی به پای رفت نباید                                                                         بلکه به جان و به عقل باید رفتن