شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - علوم و فنون ادبی 1 | آزمون شماره 27632

به حال دل خستگان در نگر/ که روزی دلی خسته باشی مگر

اگر تنگدستی مرو پیش یار/ اگر سیم داری بیا و بیار

هر که تأمّل نکند در جواب/ بیشتر آید سخنش ناصواب

خورده قسم اختران به پاداشم/ بسته کمر آسمان به پیکارم

گفت خاموش که در پسی مردن به که حاجت پیش کسی بردن. (ناکامی)

طریقتی است که تا اشتها غالب نشود نخورند و هنوز اشتها باقی بود که دست از طعام بدارند. (نفی شکم‌پرستی)

رنجوری را گفتند دلت چه خواهد؟ گفت: آن که دلم چیزی نخواهد. (وارستگی)

ظاهر حالش به نعمت دنیا آراسته و خسّت نفس در وی متمکّن. (خشک‌دستی)