شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس نهم : استعاره | آزمون شماره 14582

رخ گل را که عکس روی یار است/ ه_وا مشّ_اطه، آب آیینه‌دار است

 گرچه من خود ز عدم دل‌خوش و خندان زادم/ عشق آموخت مرا شکل دگر خندیدن 

فردا که پیشگاه حقیقت شود پدید/ شرمنده رهروی که عمل بر مجاز کرد

 در آفاق گشاده‌ست ولیکن بسته‌ست/ از سر زلف تو در پای دل ما زنجیر

به نرگس گل و ارغوان را بشست / که بیمار بُد نرگس و گل درست (استعاره از چشم)

سرو بالای تو گر سوی چمن بخرامد / به تگ پا، گرو از سرو خرامان ببرد (استعاره از قد)

از چشم ستاره بار خون افشانم / گر چشم بود ستاره را، خون گرید (استعاره از اشک)

دل پاک آینۀ روی خداست / این چنین آینه  زنگار نداشت (استعاره از دل)