شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 11248

گران عیّار شهرآشوب روزی حال ما پرسد

بداندیش نادان که مطرود باد

دل می‌رود ز دستم صاحبدلان خدا را

صبا را گو که بردارد زمانی برقع از رویت

دوش ای پسر مِی ‌خورده‌ای چشمت گواهی می‌دهد: دو شِی پِ سر / مِی ‌خُر دِ ‌ای / چش مت‌ گُ وا / هی می ‌دَ هد

ندارد با تو بازاری مگر شوریده اسراری: نَ دا رد با / تُ  با زا ری / مَ گر شو ری / دِ اس را ری

جهان را بدیدم وفایی ندارد: جَ هان را بِ / دی دم وَ فا / یی نَ دا رد

چو فرستاد عنایت به زمین مشعله‌ها: چُ فِ رس تا / د عِ نا یت / بِ زَ مین مَش / عَ لِ ‌ها

سماور، حاضرجواب، رمزگشا، بُنه‌بندی

مثلّث، فرماندهان، توطئه‌گر، دیم‌کاری

رسانا، گردن‌کشی، جامه‌دران، شاهزاده

توقّف، کیلوگرم، رنگ زدا، دوسالانه