شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - مراعات نظیر | آزمون شماره 9740

جز این نگویم شاها که رودکی گوید/ خدای چشم بد از ملک تو بگرداند

عشق جان طور آمد عاشقا/ طور مست و خرّ موسی صعقا

با شهنشاه و خواجۀ لولاک/ گفت لا تعد عنهم عیناک

اندر این وادی مرو بی این دلیل/ لا اُحبّ الآفلین گو چون خلیل

دی سرو به باغ سرفرازی می‌کرد/ سوسن به چمن زبان‌درازی می‌کرد (تلمیح)

شهاب‌وار به‌دنبال دشمنان چون دیو/ فرو بریدم صد کوه آسمان‌پیکر (تلمیح)

به فلک می‌رسد از روی چو خورشید تو نور/ قل هو الله احد چشم بد از روی تو دور (تضمین)

همت مردانه می‌خواهد گذشتن از جهان/ یوسفی باید که بازار زلیخا بشکند (کنایه)

حرفی است این که خضر به آب بقا رسید/ زین چرخ دل سیه دم آبی ندید کس (تلمیح - مجاز) 

هر که در عهد ازل مست شد از جام شراب/ سر به بالین ابد باز نهد مست و خراب (تضاد- جناس)

ای هدهد صبا! به سبا میفرستمت/ بنگر که از کجا به کجا میفرستمت (تکرار- تشبيه )

فغان که داد ز دست ستمگری است مرا/ که هرگزش نتوان گفت این چه بیداد است (تناقض - تناسب)

د - ب۔ الف۔ ج

ب- د-ج- الف

ج- د- ب- الف 

ب۔ د۔ الف۔ ج

می کنم چون موج در آغوش دریا ، پا دراز / تا عنان اختیار از دست من بیرون شده ست

سرکشی از بس که زین وحشی نگاهان دیده ام / باورم ناید که آهو رام با مجنون شده است 

شانه شمشاد را دست نگارین می کند / بس که در زلف گرہ گیر تو دلها خون شده است

نیست در روی زمین از بی غمی ، آثار درد/ چهره زرین ، نهان در خاک چون قارون شده است