شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10654

گر رَوی راه خدا بی‌خود برو/ دوست خواهی از خودی بیگانه شو

جز خضوع و بندگی و اضطرار/ اندرین حضرت ندارد اعتبار

در خلوص منت ار هست شکی تجربه کن/ کس عیار زر خالص نشناسد چو محک

بگفتا مبر نام من پیش دوست/ که حیف است نام من آن‌جا که اوست

بخل بهتر ز سخایی که به آوازه بود / تیرگی به ز چراغی است که فریاد کند

 آب زیرکاه را باشد خطر از بحر، بیش / صائب از همواری اهل زمان غافل مباش

نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد / ای بسا خرقه که مستوجب آتش باشد

چشم دلسوزی مدار از همرهان روز سیاه / کز سکندر خضر می‌نوشد نهانی آب را

شکوه عشق هیهات است مغلوب نظر گردد                     که کوه قاف عنقا را به زیر پر نمی‌آید

مکن با عشق ای عقل گران جان دعوی بینش                   که کوه قاف هم‌پرواز با عنقا نمی‌گردد

عقل را بین که همی لاف زند در بر عشق                         شرم از جلوه سیمرغ ندارد مگسی

مرد رزم عشق شیرافکن نه‌ای یک سوی رو                        ای خرد آزرمی آخر تو کجا و جنگ عشق؟