شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19225

خوشه

یاقوت

حقه

انار

پیش مثالش کند ستاره تواضع                     پیش مرادش کند زمانه مدارا

سرو هرچند سرافراز بود در بستان                  پیش بالای بلند تو فروتن باشد

صراحی بدو گفت: نشنیده‌ای                        تواضع ز گردن‌فرازان نکوست؟

من پیش تو بر زمین نهم سر                        کان پای بر آسمان نهاده

تا عهد تو دربستم عهد همه بشکستم / بعد از تو روا باشد نقض همه پیمان‌ها
با تو اخلاصم دگر شد بس که دیدم نقض عهد / من که در آتش نگردانم عیار خویش را

عجب نباشد اگر تشنه جمال حرم / ز آب دیده لبالب کند بیابان را
گر در طلبت رنجی ما را برسد شاید / چون عشق حرم باشد سهل است بیابان‌ها

تا خار غم عشقت آویخته در دامن / کوته‌نظری باشد رفتن به گلستان‌ها
گرچه هستند به فردوس بسی خاتونان / تا تو را بیند رضوان غم ایشان نبرد

ای که می‌پرسی چه پیش آمد که پیدا نیستی / خویشتن را کرده‌ام گم تا طلبکارم تو را
وقتی دل سودایی می‌رفت به بستان‌ها / بی‌خویشتنم کردی بوی گل و ریحان‌ها

تیمم باطل است آن‌جا که آب است. 

بالا اونجاست که بزرگ نشسته باشه.

جا‌به‌جا کنعبد و جا‌به‌جا کنستعین.

توی بلا بودن بهتر از کنار بلا بودن