شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هشتم : پایه های آوایی همسان (2) | آزمون شماره 10899

نباید دل از دست مردم ربود/ چو خواهند جایی که تنها روند

مبادا که گنجی ببیند فقیر/ که نتواند از حرص خاموش بود

سخنگوی دهقان چه گوید نخست/ که نام بزرگی به گیتی که جست

گرم روی با پشت گردد از آن به/ که رویی ببینم که پشتم بلرزد

دو

سه

چهار

یک

از پای فتادیم چو آمد غم هجران / در درد بمردیم چو از دست دوا رفت

رقصیدن سرو و حالت گل / بی‌صوت هزار خوش نباشد

گیرم قدح غیبی از دیده نهان آمد / پنهان نتوان کردن مستی و خرابی را

ای گل به شکر آن‌که تویی پادشاه حسن / با بلبلان بیدل شیدا مکن غرور

که شنیدی که در این بزم دمی خوش بنشست (UU-- UU-- UU-- UU--)

علم شد حافظ اندر نظم اشعار (U--- U--- U--)

یک نیمه نرگس باز کرد از خواب جنبانید سر (--U---U---U---)

لطف خدا بیشتر از جرم ماست (-UU--UU--UU-)

عشق تو بربود ز من مایه مایی و منی / خود نبوَد عشق تو را چاره ز بی‌خویشتنی

با هر که بنشینم دمی کز یاد او غافل شوم / چون صبح بی‌خورشیدم از دل بر نمی‌آید نفس

من دوست می‌دارم جفا کز دست جانان می‌برم / طاقت نمی‌دارم ولی افتان و خیزان می‌برم

گفتی که چون من در زمی دیگر نباشد آدمی / ای جان لطف و مردمی ما نیز هم بد نیستیم