شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 9482

استعارۀ آشکار - تناقض - کنایه

تشبيه - تناقض - کنایه

تشبيه - تضاد - تشخیص

تشبيه - تناقض - جناس

به حسرت با لب خشک از کنار جوی برگشتم / ز گلشن ناامید از جلوۀ سرو و سمن رفتم

نمی‌خواهم که یک ساعت شود فارغ ز آزارم / مبادا دیگری خود را زند بر تیغ بیدادش

دامنم چند ز خون مژه دریا باشد؟/ دیده نگذاشت که نم در جگر ما باشد

از داغ دل ز شکوه ببندد دهان خود / گر لاله را بریم به گلگشت باغ خویش

ز مور کمترم و می‌کشم به قوّت عشق / به دوش باری کز حد پیل افزون است

گفتا چه شد آن دل که من از بس جفا خون کردمش / گفتم که با خون جگر از دیده بیرون کردمش

چه‌سان من ننالم ز هجران که نالد / زمین از فراق آسمان از جدایی

شستم ز می در پای خم دامن ز هر آلودگی / دامن نشوید کس چرا ز آبی بدین آلودگی

در کنار من ز گرمی بر کناری ای دریغ/ وصل و هجران و غم و شادی به ‌هم باشد مرا

زلف را به رخ افشان کرد و صبح ما تاریک/ کفر را تماشا کن کاو حجاب ایمان شد

از دشمن و از دوست گریزیم و عجب نیست/ سرگشته نسیم از گل و از خار گریزد

منعم مکن از دیدن قد و رخ و چشمش/ من انس به سرو و گل و بادام گرفتم