شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17832

سعدیا حبّ وطن گرچه حدیثی است صحیح / نتوان مرد به سختی که: «من این‌جا زادم»

بود حبّ وطن ز ایمان وطن جان را بود جانان / وطن را گر شناسد جان به قربان وطن گردد

هم‌چنین حبّ‌الوطن باشد درست / تو وطن بشناس ای خواجه نخست

گرچه یونان وطن بس حکما بوده‌ست / نیست آگاه ز حکمت همه یونانی

 بی خموشی نیست ممکن جان روشن یافتن / کوزه سربسته می‌باید شراب ناب را

 به چشم ظاهر اگر رخصت تماشا نیست / نبسته است کسی شاهراه دل‌ها را

 یاقوت تشنگی شکند از چه گشت خشک / آن لب که یک ترشح از او چشمه بقاست

تو تشنه غزل شهریار و من به که گویم / که شعر تر نتراود برون ز طبع حزینم  

ز هر دوده کانگیخت او دود زود / دگر ناید از کاخ آن دوده دود

همه دوده با وی به تاب اندرند / ز دیده به خون و به آب اندرند

رفت چون دود و دود حسرت او / کم نشد زین بزرگ دوده هنوز

قلم که دعوی وَصافی جمال تو کرد / رُخش به دوده‌ی وحشت همیشه اندوده است