شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18772

آزادی اگر می‌طلبی، غرقه به خون باش / کین (که این) گلبن نو خاسته بی‌خاروخسی نیست

گر این همه وارسته و آزاد نبودم  / چون سرو ، چرا بهره من بی‌ثمری بود

پیش از این‌ها در مسلمانی خدایی داشتم / بت‌پرستم آن نگار نامسلمان کرد و رفت 

منزل مردم بیگانه چو شد خانه چشم  / آن‌قدر گریه نمودم که خرابش کردم 

نهاد

مسند

مفعول

متمّم

تو گویی اشیا گنجینه‌هایی از رازهای شگفت خلقت هستند، اما تو تا به حال درنمی‌یافته‌ای.

تا با خاک انس نگیری، راهی به مراتب قرب نداری.

معلم پای تخته رسید؛ گچ را گرفت؛ برگشت و گفت: «خرگوشی می‌کشم تا بکشید.»

از آن، دو دست جامۀ نیکو ساختیم و روز سیوم به مجلس وزیر شدیم.