شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 10712

خواجوی کرمانی-ابن یمین -حمدالله مستوفی

سلمان ساوجی -حافظ -سعدی

عطاملک جوینی-نجم دایه- عبید زاکانی

شاه نعمت الله ولی- شمس قیس رازی- جامی

وی با تلفیق عشق و عرفان،‌ غزل فارسی را به اوج کمال رساند. (حافظ)

شوخ‌طبعی است آگاه که در شعر و نثر از زبان طنز بهره گرفته، «موش و گربه» از آثار منثور اوست. (عبیدزاکانی)

کتابی است به سبک گلستان سعدی. نویسنده‌اش مثنوی‌هایی نیز به تقلید از نظامی سروده است. (بهارستان)

کتابی است در برگیرنده‌ی تاریخ پیامبران و خلفای چهارگانه و نیز خلفای بنی‌عباس و تاریخ ایران تا سال 730 ه_ . ق.  (تاریخ گزیده)

در قرن هفتم، حاشیه‌نویسی‌های زیادی به نثر مصنوع و فنی بر کتاب‌های تاریخ قدیم انجام گرفت.

سستی و ضعف در ساخت دستوری جملات نثر، از ویژگی‌های زبانی سبک این دوره است.

برخی امرای این عصر به ترکی‌گویی تشویق می‌کردند و به این زبان آثاری پدید آوردند.

با از میان رفتن نثر فنی در عصر تیموریان، نثر ساده جایگزین آن شد.