شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 846

خیز تا خاطر بدان ترک سمرقندی دهیم / کز نسیمش بوی جوی مولیان آید همی

کلّ یومٍ هو فی شأن بخوان / مر ورا بی‌کار و بی‌فعلی مدان

العرفن با آب غلمان چشمه سار حور را / شیوه جنّات تجری تحتها الانهار داشت

کشت عمل ما را هنگام درو آمد / داس مه نو بنگر در مزرع انسانی

دردی است درد عشق که هیچش طبیب نیست

دل در سر زلف تو فرو رفته چو شانه است

ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند

چهرۀ امروز در آیینۀ فردا خوش است

نغمهٔ بلبل شیراز نرفته است ز یادم / «دوستان منع کنندم که چرا دل به تو دادم»

عشق مطلق، کمال  مطلق  او/ «وحده لا اله الّا هو»

خیز تا خاطر بدان ترک سمرقندی دهیم/ کز نسیمش «بوی جوی مولیان آید همی»

سجده می‌آرند خورشید و مه و انجم تو را / قسمت «یوسف» نشد در خواب، بازاری چنین