شرکت در آزمون آنلاین عربی، زبان قرآن 2 (ویژه انسانی) - درس هفتم | آزمون شماره 95

کانَ لي خاتَمُ فِضَّةٍ!

کان لي امتحانٌ صعبٌ!

کانت الأرض في الرّبیع مخضرّة!

کانت السّماء ممطرةً أمسِ!

لا تسخر تلمیذاتٌ من تلمیذاتٍ عَسَی أن يَکُنَّ خَيراً مِنهُنَّ!

سار التّلامیذ من المدرسة إلی المسجد لإقامة الصّلاة!

في السّنة الماضیة أُصبتُ بحمّی شدیدة في أیّام الامتحان!

کأنّ الشمس و القمر و النّجوم مصابیح في السّماء!

دچار نوعی تب شد که او را از کودکی کور، کر و معلول ساخت، امّا علی رغم این نواقص مدرک هایی را از دانشگاه کسب نمود!     

دچار تبی شد که او را از کودکی کور، کر و لال گردانید، ولی با وجود این کمبودهای بدنی توانست مدارک دانشگاهی را کسب کند!

 دچار تبی شد که وی را از بچّگی نابینا، ناشنوا و لال گردانید، ولی با وجود این کاستی های جسمی مدارک دانشگاهی را به دست آورد!

دچار یک نوع تب شد که وی را از بچّگی نابینا، ناشنوا و معلول ساخت، ولی با این همه کمبود مدرک های دانشگاهی را به دست آورد!

چنانت دوست می دارم که گر روزی فراق افتد / تو صبر از من توانی کرد و من صبر از تو نتوانم

صبر کن ای دل که صبر سیرت اهل صفاست / چاره عشق احتمال شرط محبّت وفاست

باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش / بر جفای خار هجران صبر بلبل بایدش 

بهر درد بینوایی صبر تسکین و بس / دست بر دل زن که دیگر دلق ما را پینه نیست

کانَ لي خاتَمُ فِضَّةٍ!

کان لي امتحانٌ صعبٌ!

کانت الأرض في الرّبیع مخضرّة!

کانت السّماء ممطرةً أمسِ!