شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 22300

برآمد پیلگون ابری ز روی نیلگون دریا/ چو رای عاشقان گردان چو طبع بیدلان شیدا

ز آفرین و مدح سود آید همی/ گر به گنج اندر زیان آید همی

چیست آن آبی چو آتش و آهنی چو پرنیان/ بی روان تن پیکری پاکیزه چون در تن روان

کز نیستان تا مرا ببریده‌اند/ در نفیرم مرد و زن نالیده‌اند

معنی بهشت جای اهل ثواب است و معنی دوزخ جای اهل عقاب است و خدای تعالی مر بهشت را چند جا یاد کرد به جنّت و دوزخ را «نار» خواند.

خدای عزّوجل ملک زمین به آدم داد و دربانی و خازنی بهشت به رضوان داد.

چون قابیل، هابیل را بکشت، بترسید که پدرش بیند. او را به پشت برگرفت و همی برد و گرد جهان همی‌گردانید و ندانست که او را چگونه پنهان کند.

پیش از قباد در جهان خراج نبود، مگر ده یک و پنج یک و چهار یک، و جایی بود که بیست یک گرفتندی؛ به مقدار آبادانی و نزدیکی و دوری آب.

رودکی _ دوره سلجوقی

فردوسی _ دوره بازگشت

فردوسی _ دوره سلجوقی

رودکی _ دوره بازگشت