شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17976

صبای نصرت بر زلف پرچم و گوشوار الم او وزید و دیوارِ ادبار خاکِ خواری در کاسه خصم کرد.

چون قضا نازل شود چشم بصیرت بسته ماند و ما را نیز اسیر سولت خویش گرداند.

پای ملاحظه بر گردن هر که توان نهادن جز مردم تبع فرومایه و خصال ناستوده.

مدّت‌ها به فراغ دل در روضه ارم حیات می‌کرد.

بخندید بسیار گردآفرید / به باره برآمد، سپه بنگرید

درِ باره بگشاد گردآفرید / تنِ خسته و بسته، بر دژ کشید

بپوشید درعِ سواران جنگ / نبود اندر آن کار جای درنگ

کنون من گشایم چنین روی و موی / سپاه تو گردد پر از گفت‌وگوی