شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 31790

دانی تو که هر که زاد ناچار بمرد                            به از چو من و به از تو بسیار بمرد

مرگ چون موی از خمیر آسان کشد بیرون تو را       ریشه گر در سنگ داری در دیار زندگی

مرگ چون موم نرم خواهد کرد                                 تن ما گر ز سنگ و سندان است

مرگ جهل است و زندگی دانش                                      مرده نادان و زنده دانایان

هر که دست از جان بشوید، هر چه در دل دارد بگوید. (در جملۀ اول، کنایه وجود دارد.)

ترسیدم از بیم گزند خویش آهنگ هلاک من کنند، پس قول حکما را کار بستم. («آهنگ» در معنای «قصد» به کار رفته است.)

به خاطر داشتم که چون به درخت گل رسم دامنی پر کنم هدیه اصحاب را. (استفاده از آرایۀ تشبیه)

آزردن دوستان، جهل است وکفّارت یمین، سهل. (وجود آرایۀ جناس)