شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 16197

آتش زهد و ریا خرمن دین خواهد سوخت / حافظ این خرقه پشمینه بینداز و برو

قیاس کردم و تدبیر عقل در ره عشق / چو شبنمی است که بر بحر می‌کشد رقمی

که دهد یار مرا از من بیدل خبری / که کند سوی منِ خسته به رحمت نظری

قضا به تلخی و شیرینی ای پسر رفته است / تو گر ترش بنشینی قضا چه غم دارد

بکن آن‌جا مناجاتت بگو اسرار و حاجاتت / سلیمان خود همی‌داند زبان جمله مرغان را

آن قامت است؟ نی به حقیقت قیامت است / زیرا که رستخیز من اندر قیام اوست

حدیث عشق از آن بطّال منیوش / که در سختی کند یاری فراموش

خاکت در استخوان رود ای نفس شوخ‌چشم / مانند سرمه دان که در او توتیا رود

گسترش شعر در شاخه‌های گوناگون محتوایی از جمله مدح، هجو، طنز، حماسه و ...

بدبینی شاعران نسبت به دنیا و ناخرسندی فرزانگان از اوضاع زمانه

خروج شعر از خانقاه‌ها و روی‌آوردن شاعران به دربارهای ادب‌پرور

تأثیرپذیری برخی شعرا از ادبیات عرب و مضامین شعری آن