شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 22161

گفت اگر از مه رویان به سلامت بماند از بدگویان نماند

پرده ناموس بندگان به گناه فاحش ندرد و وظیفه روزی به خطای منکر نبرد

قدمی بهر خدا ننهند و درمی بی من و اذی ندهند

گفت: این چه مردمانند سگ را گشادهاند و سنگ را بسته

متوازی ـ مطرّف ـ متوازن ـ متوازی

متوازن ـ مطرّف ـ متوازی ـ متوازی

متوازی ـ مطرّف ـ متوازی ـ متوازن

متوازن ـ متوازن ـ مطرّف ـ متوازی

منّت خدای را عزوجل که طاعتش موجب قربت است و به شکر اندرش مزید نعمت.

اختران رخشان بر پرتو روشنی او تابنده و چرخ گردان به خواست و فرمان او پاینده.

هر نفسی که فرو می‌رود ممدّ حیات است و چون بر می‌آید مفرّح ذات.

الهی اگر کاسنی تلخ است از بوستان است و اگر عبدالله مجرم است از دوستان است.

تشریف ده عشاق را پرنور کن آفاق را / بر زهر زن تریاق را چیزی بده درویش را

هم آدم و آن دم تویی هم عیسی و مریم تویی / هم راز و هم محرم تویی چیزی بده درویش را

تلخ از تو شیرین می‌شود کفر از تو چون دین می‌شود / خار از تو نسرین می‌شود چیزی بده درویش را

چون جلوه مه می‌کنی وز عشق آگه می‌کنی / با ما چه همره می‌کنی چیزی بده درویش را

ما همه یک گوهریم یک خرد و یک سریم / لیک دو بین گشته‌ایم زین فلک منحنی

 کفرت ایمان پاک‌دینان قامتت سرو راست‌بنیان / کاکلت شام شب نشینان پسته‌ات نقل مِی‌‌پرستان

 صبح است گل‌گون تاخته، شمشیر بیرون آخته / بر شب‌شبیخون ساخته، خونش به عمدا ریخته

 گهر جمال بتانی گهی ز بت‌شکنانی / گهی نه این و نه آنی چه آفتی چه بلایی