شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هشتم: وزن شعر فارسی | آزمون شماره 18937

تیر از کمان چو رفت نیاید به شست باز/ پس واجب است در همه کاری تأمّلی

روشن دلان خوش آمد شاهان نگفته‌اند/ آیینه عیب‌پوش سکندر نمی‌شود

آن را که بُود مغز و خرد خاموش است/ از کاسۀ پُر، صدا نیاید بیرون

گر پاسبان گوید که هی، بر وی بریزم جام می/ دربان اگر دستم کشد، من دست دربان بشکنم

آن کس که نه آدمی است گرگ است: - - UU – U - U U -  -

شیر را ننگ است گر بی‌دُم زیَد: - U - - - U - -  - U -

از دهر جفاپیشه زی که نالم: - - U - U - -  U - -

تا کی خوری دریغ ز برنایی: - - U – U – U – U - -

بار دیگر سر برون کن از حجاب

دهانی بسته حلواخور چو انجیر

چه رعنا رقیبی چه شیرین طبیبی

چه بودی که یک گوش پیدا شدی