شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 8: اختیارات شاعری 2 (وزنی) | آزمون شماره 10009

یک

دو

سه

چهار

نه هر که طرف کله کج نهاد و تند نشست / کلاهداری و آیین سروری داند

تو بندگی چون گدایان به شرط مزد مکن / که دوست خود روش بنده‌پروری داند

غلام همت آن رند عافیت سوزم / که در گداصفتی کیمیاگری داند

مدار نقطۀ بینش ز خال توست مرا / که قدر گوهر یکدانه جوهری داند

کیسه هنوز فربه است از تو از آن قوی دلم / چاره چه خاقانی اگر کیسه رسد به لاغری

من به زبان اشک خود می‌دهمت سلام و تو / بر سر آتش دلم همچو زبانه می‌روی

یار با ماست چه حاجت که زیادت طلبیم / دولت صحبت آن مونس جان ما را بس

به وفای دل من ناله برآرید چنانک / چنبر این فلک شعوذه‌گر بگشایید

ب _ الف _ ج

ب _ ج _ الف

الف _ ج _ ب

الف _ ب _ ج

خامی و ساده‌دلی شیوة جان‌بازان نیست /  خبری از بر آن دلبر عیار بیار

نام تو می‌رفت و عارفان بشنیدند  /  هر دو به رقص آمدند سامع و قایل

ز ملک تا ملکوتش حجاب بردارند  /  هر آن‌که خدمت جام جهان‌نما بکند

مرا به کار جهان هرگز التفات نبود  /  رخ تو در نظر من چنین خوشش آراست