شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 1660

تو ایران را جوان سازی، وطن را گلستان سازی؟/ به فرّ خود عیان سازی بسی راز نهانی را

آن‌که بوده وطنش دیدۀ حافظ، یا رب/به مرادش ز غریبی به وطن باز رسان

مادر توست این وطن که در طلبش خصم/ نار تطاول به خاندان تو افکند

از خون جوانان وطن لاله دمیده/ از ماتم سرو قدشان سرو خمیده

 شعر دارای مضامین سیاسی و اجتماعی و وطنی است .

 از آرایه های بیانی بهره گرفته شده است. 

 مفهوم آزادی در شعر، معادل مفهوم دموکراسی و در تضاد با استبداد است. 

 به دلیل عدم تسلط کافی شاعر با ادبیات کهن، به تركيب های زبانی شعر توجه نشده است.

ادبیات سیاسی در ایران از رهگذر نقد شرایط موجود در این عصر شکل گرفت.

ترجمه و نشر کتاب‌های غربی در شکل‌گیری جنبش ضد استعماری و ضد استبدادی این دوره نقش داشت.

از شاخص‌ترین درون‌مایه‌های شعر فارسی در این دوره «آزادی، قانون و وطن» بود.

آخوندزاده، طالبوف و میرزا آقاخان کرمانی از شاعران منتقد بودند که به شکل‌گیری ادبیات بیداری کمک کردند.