شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9946

چون کمان در بازو آرد سرو قد سیم‌تن /  آرزویم می‌کند کآماج باشم تیر را

می‌رود تا در کمند افتد به پای خویشتن /  گر بر آن دست و کمان چشم اوفتد نخجیر را

مشو رنجه به تیرافگندن ، ای ترک کمان‌ابرو / که مسکین صید هم از دیدنت مردار می‌گردد

اسیر عشق را معذور دار ، ای پندگو ، بگذر / که چون ساقی به کار آید خرد بی‌کار می‌گردد

تسلیم و رضا پیشه‌کن و شاد بزی / چون نیک و بد قضا به تقدیر تو نیست

قضا به تلخی و شیرینی‌ ای پسر رفته است / تو گر ترش بنشینی قضا چه غم دارد؟

قضا چون سایه از دنباله اعمال می‌آید / گناه لغزش خود را چرا کس بر قضا بندد؟

خوش آن‌که گشته تسلیم بر حکمت از بدایت / لب بسته از بد و نیک نه شکر و نه شکایت

او را خواهی از زن و فرزند ببر / مردانه همی ز خویش و پیوند ببر

چون هر چه که هست بند راه است تو را / با بند چگونه می‌روی؟ بند ببر

دلبستگی است مادر هر ماتمی که هست / می‌زاید از تعلق ما هر غمی که هست

چون بود در طاعتت دلبستگی / با صلاح آیی به صد آهستگی

الف – ب

ب – ج

ج – الف

د – ج