شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 1: تاریخ ادبیات قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 1382

تنها اثر قابل توجه این دوره در زمینۀ تحقیقات تاریخی و ادبی، کتاب «تاریخ بیداری ایرانیان» تأليف ناظم الاسلام کرمانی است.

میرزا حسن خان بدیع از رمان‌نویسان زمان مشروطه است. رمان «شمس الدين و قمر» از آثار اوست.

قائم مقام احیاکنندۀ نثر فارسی است و منشآت مهم‌ترین اثر اوست.

كتاب «سرگذشت حاجی بابای اصفهانی» نوشتۀ میرزا حبیب اصفهانی از مهم‌ترین آثار داستانی عصر مشروطه است.

ادیب‌الممالک فراهانی

 سید اشرف‌الدین گیلانی

ایرج میرزا

محمّدتقی بهار

تحقیقات ادبی و تاریخی در دوره مشروطه به علت آشنایی متفکران ایرانی با روش‌های اروپایی رواج یافت.

نمایشنامه‌نویسی در ادب کهن ایران سابقه دارد اما در دوره مشروطه، این ژانر، جان تازه‌ای گرفت.

ملک‌الشعرای بهار روزنامه‌های «بهار» و «دانشکده» را که هر دو نشریه‌هایی ادبی محسوب می‌شدند، چاپ می‌کرد.

دهخدا در روزنامه «صور اسرافیل» با میرزا جهانگیرخان همکاری داشت و بعدها در استانبول روزنامه «سروش» را منتشر کرد.