شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 6434

چون مرغ پرّد از قفس دیگر نیندیشد ز کس / بیند مدام از پیش و پس هم دانه را هم دام را

دودی بر آید از فلک نی خلق ماند نی ملک / زان دود ناگه آتشی بر گنبد اعظم زند

تا گنج غمت در دل ویرانه مقیم است / همواره مرا کوی خرابات مقام است

من خود ندانم وصف او گفتن سزای قدر او / گل آورند از بوستان من گل به بستان می‌برم

از کرمت من به ناز می‌نگرم در بقا / کی بفریبد شها دولت فانی مرا

ای شه شطرنج فلک مات مرا برد تو را / ای ملک آن تخت تو را تخته این نرد مرا

بنگر که از شمشیر شه در قهرمان خون می‌چکد / آخر چه گستاخی است این والله خطا والله خطا

بگو شکّر فروش شکّرین را / که تا رونق دهد بازار ما را 

امروز چه روز است بگو روز سعادت

که گه زین موج بر اوجم گهی زان اوج در پستم

شد خارها گلزارها از عشق رویت بارها

که رخ چو آفتابش بکشد چراغ‌ها را