شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 20308

من خداوند اشترم نه خداوند خانه

شو خطر کن ز کام شیر بجوی

برگها را میکند باد خزان از هم جدا

بوذرجمهر گفت: نه، ای خدایگان

بفرمود تا خداوندان کتب را، از دهقانان و فرزانگان و جهاندیدگان از شهرها بیاورد و چاکر او به فرمان او نامه کرد و کس فرستاد به شهرهای خراسان و هشیاران از آنجا بیاورد.

سپاس و آفرین مر خدای کامران و کامکار و آفریننده زمین و آسمان را آن کش نه همتا و نه انباز و نه دستور و نه زن و نه فرزند. همیشه بود و همیشه باشد.

شب به حقیقت بودن ماست اندر تاریکی سایه زمین، چون آفتاب از ما غایب باشد زیر افق؛ و چون نزدیک آمد، به برآمدن آن شعاع‌های او را که گرد بر گرد سایه است نخست ببینیم.

دیگر روز به درگاه آمدی و با خلعت نبود، که بر عادت روزگار گذشته قبایی ساخته کرد و دستاری نشابوری یا قاینی، که این مهتر را رضی ‌الله عنه با این جامه‌ها دیدندی به روزگار و از ثقات او شنیدم ...

فروزنده چون مشتری بر سپهر / همه جای شادی و آرام و مهر

ای نیزه تو همچو درختی که مر او را / در هر گرهی از دل بدخواه تو باریست

بیدار کنید مستیان را / از بهر نبیذ (= شراب) همچو جان را

بپرسید و گفتا چه بودت بگوی / چرا پژمرید آن‌ چو گلبرگ روی