شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1

واژه‌‌های مشخّص‌شده کدام مصراع نادرست معنا شده است؟

خروش سواران و اسپان ز دشت / ز بهرام و کیوان همی‌برگذشت (بهرام: مشتری _ کیوان: زحل)

به گرز گران دست برد اشکبوس / زمین آهنین شد سپهر آبنوس (گران: سنگین _ آبنوس: نوعی درخت تیره)

مرا مادرم نام مرگ تو کرد / زمانه مرا پتک ترگ تو کرد (پتک: چکش بزرگ فولادین _ ترگ: کلاه‌خود)

کشانی بدو گفت با تو سلیح / نبینم همی جز فسوس و مزیح (فسوس: ریشخند _ مزیح: شوخی)

نقش واژه‌های مشخص‌شده، به‌ترتیب در همه ابیات به‌جز بیت … کاملاً درست است.

ترسم گسلد مویت از کشمکش دل‌ها زنهار سبک می‌رو کاین بار گران داری (نهاد)

ای در رخ تو پیدا انوار پادشاهی در فکرت تو پنهان صد حکمت الهی (مسند)

گر می‌فروش حاجت رندان روا کند ایزد گنه ببخشد و دفع بلا کند (مفعول)

مرا در منزل جانان چه امن عیش چون هر دم جرس فریاد می‌دارد که بربندید محمل‌ها (صفت)

در تمام گزینه‌ها دو مصراع هم مفهوم هستند، به جز گزینهٔ ...........

ز رحمت یک نظر در کارِ ما کن / این دولتم از لطف خدا دور نباشد

بر تیر جورتان ز تحمل سپر کنیم / ای دل به صبر کوش که هر چیز بگذرد

بلندی از آن یافت کاو پست شد / پای از ناز نَهَم بر سر خورشید منیر

هر آن وصفی که گویم بیش از آنی / نتوان وصف تو گفتن که تو در فهم نگنجی

مفهوم کدام بیت با سایر ابیات، تفاوت دارد؟

مهر زن بر دهن خنده که در بزم جهان / سر خود می‌خورد آن پسته که خندان باشد

دم زدن ماری است از زهرش بترس / خامشی گنجی است خود را لال کن

چرا چون گل‌زنی در پوست خنده / سخن باید چو شکّر پوست کنده

سینه‌ها را خامشی گنجینه‌ی گوهر کند / یاد دارم از صدف این نکته‌ی سربسته را

کدام بیت دربردارندهٔ مفهوم بیت زیر است؟

«تا خار غم عشقت آویخته در دامن / کوته‌نظری باشد رفتن به گلستان‌ها»

ما را رساند بی‌پروبالی به کوی دوست / پروانه را به شمع اگر بال‌وپر رساند

باغ و صحرا اگر از روضهٔ رضوان بابی است / بی‌تو ما را هوس باغ و سر صحرا نیست

دلم به پیش تو می‌خواست جان فرستادن / ولی کبوتر جان را نبود قوّت بال

نسیم آشنارویی که من سرگشتهٔ اویم / ندانم در کدامین باغ و بستان می‌شود پیدا

شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18689