شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 11843

ببوید همی خاک چون مشک اذفر

به همّت آسمانِ نامداری

تا که رسیدم برِ تو از همه بیزار شدم

گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آید

از دم نظمت فلک نظام پروین دهد / وز نم کلکت جهان چشمۀ حیوان برد

پردۀ دل می زند زهره هم از بامداد / مژده که آن بو طرب داد طرب ها به داد

غزال اگر به کمند اوفتد عجب نبود / عجب فتادن مرد است در کمند غزال

سر تسلیم من و خشت در میکده ها / مدعی گر نکند فهم سخن، گو سر و خشت

دی پیر مِیفروش که ذکرش به خیر باد / گفتا شراب نوش و غم دل ببر ز یاد

گفتم به باد میدهم از باده نام و ننگ / گفتا قبول کن سخن و هر چه باد باد

سود و زیان و مایه چو خواهد شدن ز دست / از بهر این معامله غمگین مباش و شاد

بادت به دست باشد اگر دل نهی به هیچ/ در معرضی که تخت سلیمان رود به باد

ای نغمة خوشت دم داوود را شعار  /  وی عندلیب را نفست کرده شرمسار

  بر بناگوش تو خال حبشی هرکه بدید /  گفت بر گوشة خورشید نشسته است بلال

بشنو که دم تیشه چه خوش گفت به فرهاد  /  رفتن ز سر کوی وفا زنده محال است

هرکه از مروه صفا می‌طلبد گو به صبوح  /  بادة صاف طلب دار و صفا باز گذار