شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی

در کدام بیت واج‌آرایی در صامت و در کسره اضافه بیشتر به چشم می‌خورد؟

بلبلکان با نشاط، قمریکان با خروش/ در دهن لاله مشک، در دهن نحل نوش

ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد/ دل رمیده ما را انیس و مونس شد

دانه خال تو خون، از چشم صیاد آورد/ این سپند شوخ آتش را به فریاد آورد

زان نمکدان لب شیرین شور‌انگیز تو/ دانه خال سیه بر قرص سیمین بسته‌اند

آرایۀ نسبت داده شده به کدام بیت نادرست است؟

مرا گفتی: که از پیر خرد پرسم علاج خود / خرد منع من از عشق تو فرماید چه فرمایی (واژه‌آرایی، تشخیص)

مراد ما نجویی ورنه رندان هوس‌جو را / بهار شادی‌انگیزی حریف باده پیمایی (واج‌آرایی، تضاد)

من آزرده‌دل را کس گره از کار نگشاید / مگر ای اشک غم امشب تو از دل عقده بگشایی (واج‌آرایی، کنایه)

گویند اصل آدمی خاک است و خاکی می‌شود / کی خاک گردد آن کسی کو خاک این درگاه شد (تلمیح، واژه‌آرایی)

در کدام گزینه آرایه‌ی «واجآرایی» محسوس‌تر است؟

گریه‌ی ابر بهار از دل پر درد من است / چهره‌ی زرد خزان از نفس سرد من است

به چه تقریب مه از هاله حصاری شده است؟ / گر نه شرمنده ز حسن مه شب‌گرد من است

غوطه در چشمه‌ی شمشیر زدن آسان نیست / جای رحم است بر آن‌کس که هماورد من است

پسته‌‌ی پوچ محال است که خندان گردد / سینه‌ی چاک گواه دل پردرد من است

در همه‌ی گزینه‌ها آرایه‌ی «واژهآرایی» وجود دارد به‌جز ....... .

از یک طرفم غم غریبان / وز سوی دگر غم رقیبان

از چشم عنایتم مینداز / کاوّل به تو چشم برگشودم

خیزید روان شوید یاران / تا هم‌چو روان صفا پذیرید

اگر آلوده را درمان نسازی / کند درد تو را درمان همان درد

بیت «بی‌عمر زنده‌ام من و این بس عجب مدار / روز فراق را که نهد در شمار عمر؟» با کدام گزینه تناسب معنایی ندارد؟

مرده‌ام بی‌یار و پندارم که دارم زندگی / جان من رفته است و من با خود نمیآرم هنوز

ز عمر اگر طلبی بهره، عشق ورز ای دوست / که زندگانی بی‌عشق، زندگانی نیست

چون حسین آن‌‌کس که عمرش نیست صرف عشق دوست / آن‌‌چنان کس هیچ‌وقت از عمر برخوردار نیست

عمر به پایان رسید در هوس روی دوست / برگِ صبوری که راست بی‌رخ نیکوی دوست

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 30190