شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 26550

دل گرفته‌ی من همچو ابر بارانی / گشایشی مگر از گریه‌ی شبانه گرفت

تن ندادیم به آغوش زلیخای هوس / راضی از سلسله‌ی زلف به زنجیر شدیم

می‌ترسم از خرابی ایمان که می‌برد / محراب ابروی تو حضور نماز من

یک عمر پریشانی دلبسته به مویی است / تنها سر مویی ز سر موی تو دورم

این طرف در افق خونین شکسته، انسان ایستاده است روح نیمه‌اش در انتظار درد می‌کشد …

به فروتنی از عمق خواب‌های پریشان خاکساری خویش، انسانیت را سروده‌ام …

گر بدین‌سان زیست باید پست/ من چه بی‌شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوایی نیاویزم …

اما صدایش با صدای عشق‌های دور از کف رفته می‌مانست … او را دیده بودم من …

ث، ب، الف، ت، پ

الف، پ، ب، ث، ت

ت، الف، پ، ب، ث 

ت، ث، ب، الف، پ

مال رفت و زور رفت و نام رفت / بر من از عشقت بسی ناکام رفت

باد عمرت بی قیاس و باد عیشت بر دوام / باد بختت کامران و باد جاهت پایدار

بیا و برگ سفر ساز و زاد ره برگیر / که عاقبت برود هرکه او ز مادر زاد

بحر را پوشید و کف کرد آشکار / باد را پوشید و بنمودت غبار